Ida & Golddigger

Rond vrijdagavond 21h begonnen Ida haar weeën. Ida bereide zich zorgvuldig voor door een nestje te maken in de werpkist. Ze maakte talloze putjes en de dekens herschikte ze wel 20 keer opnieuw. Wanneer de weeën heviger werden, hoorde ik af en toe een pijnkreetje. Ik week uiteraard geen meter va de werpkist. Ida ging in alle mogelijke houdingen liggen om zo goed mogelijk te kunnen persen. De eerste pup, voorlopig roze lintje gedoopt, werd er dan ook al hurkens uit geperst. Roze lintje bleef halverwege eventjes hangen, ze lang dan ook in stuitligging! Gelukkig kon ik Ida een handje helpen.







Het was alsof Ida al jarenlang moeder was geweest. Haar moederinstinct wist perfect wat te doen: zakje openscheuren, drooglikken, biest geven, moederkoek opeten en vooral beschermen tegen nieuwsgierige blikken!



Mijn taak bestond er vooral in haar te steunen, te kijken en te genieten van deze kleine wondertjes. Verde natuurlijk ook de temperatuur controleren en de naveltjes ontsmetten.



Na een half uurtje zorgen, begonnen de weeën opnieuw.



Rond 02h werd grijs lintje geboren. Deze pup wist in elk geval indruk te maken. Ze zat klaar in kopligging en floepte er in één keer uit met een bijhorende luide kreet.



Opnieuw voltooide Ida hetzelfde verzorgingsritueel.







Toen het al enkele uren geleden was dat grijs lintje ons vervoegde, begon ik me zorgen te maken. De dierenarts had immers drie pups voorspeld en er waren er nog maar twee. Ik belde een goede vriend op van kennel van't wolvenpad. Hij stelde me gerust: zolang ze geen persweeën had, was het niet zo erg dat de derde pup niet vorderde.



Het vermoeden begon te bestaan dat er maar twee pups zouden zijn.







het vermoeden werd 's ochtends bevestigd op een echografie. De dierenarts kwam nog lang om alles te controleren en bevestigden al wat ik dacht: ze blaken van gezondheid!







Twee puppy's in het nestje, .... ja dat is weinig, maar ach wat, ze zijn toch zo super fantastisch en mooi, gezond en lief!!! Dat is toch het belangrijkste?